Do tej pory omówiliśmy statyczne elementy szablonu, które są integralną częścią wyniku działania. Przejdziemy teraz do omawiania składników charakterystycznych dla OPT pozwalających osadzać dane ze skryptu w szablonie. Pierwszym z nich są wyrażenia, których zadaniem jest produkowanie jakiejś wartości, najczęściej na podstawie dostarczonych danych. Może być ona wykorzystana jako wartość atrybutu jednego z elementów lub osadzona bezpośrednio w kodzie wynikowym. Wyrażenia, których wynik ma być podstawiony w konkretnym miejscu szablonu, zamykamy wewnętrz nawiasów klamrowych umieszczonych w obrębie statycznego tekstu. W trybie XML/HTML klamry nie mogą być jednak częścią żadnego znacznika ani atrybutu.

<!-- dobrze -->
<p>Wyrażenie będące częścią statycznego tekstu: {$blok}</para>

<!-- źle -->
<p {$blok}>Wyrażenie umieszczone nieprawidłowo w obrębie znacznika.</p>

<!-- źle -->
<p class="{$blok}">Wyrażenie umieszczone nieprawidłowo w obrębie atrybutu.</p>

<!-- dobrze -->
<p parse:class="$blok">Wyrażenie umieszczone prawidłowo w obrębie atrybutu.</p>

<!-- dobrze -->
<opt:if test="$blok">Wyrażenie umieszczone prawidłowo w obrębie atrybutu instrukcji OPT.</opt:if>

Szczegółowe informacje dotyczące sposobów osadzania wyrażeń w poszczególnych elementach szablonu zostaną wyjaśnione dalej.