W wyrażeniach można też umieszczać wartości stałe, np. liczby. Ten system szablonów obsługuje następujące rodzaje wartości:
Skupmy się dokładniej na ciągach. Można je zapisywać w zwykłych albo odwróconych apostrofach - pomiędzy nimi nie ma żadnej różnicy, poza wizualną. Użycie cudzysłowów nie jest dozwolone. Aby wpisać w obrębie takiego ciągu apostrof, należy poprzedzić go znakiem backslash: \. Aby wyświetlić backslash, należy napisać dwa backslashe.
Przykład 2.10. Zapis ciągów
'to jest ciąg' 'to jest ciąg: \' - wyświetlamy w nim apostrof' `to też jest ciąg` `i tu też: \` wyświetlamy apostrof.` `mieszanie: ' koniec mieszania`
W odwróconych apostrofach można stosować zwykłe bez backslasha i na odwrót.
W szczególnych przypadkach OPT zezwala na zapisanie w wyrażeniu ciągu tekstowego bez apostrofów. Musi być jednak spełnionych kilka warunków. Po pierwsze, ciąg ten musi być pojedynczym wyrazem, a w zasadzie identyfikatorem, tj. jego nazwa musi zaczynać się od podkreślenia lub litery, później mogą zaś wystąpić podkreślenia, litery i cyfry. Ponadto musi znajdować się na pozycji, w której dozwolone jest użycie ciągu. Oto przykład:
We wszystkich podanych przykładach spełniony jest warunek 1. Przyjrzyjmy się bardziej szczegółowo drugiemu. Mamy pojedynczy wyraz umieszczony na początku wyrażenia. Na tej pozycji nie może znajdować się żaden operator, a ponadto żaden operator o nazwie "wyraz" nie istnieje, zatem podany identyfikator musi być ciągiem. W drugim przypadku jest podobnie. Oba słowa "wyraz1" i "wyraz2" znajdują się tam, gdzie nie może wystąpić operator. Najciekawszy jest przykład trzeci. Mamy tutaj trzykrotnie powtórzone słowo "eq". Na pierwszej pozycji jest ono rozpoznawane jako ciąg, na drugiej jako operator (coś z tym ciągiem trzeba zrobić, na trzeciej z powrotem jako ciąg (dwa dwuargumentowe operatory nie mogą następować tuż po sobie). Gdybyśmy środkowe wystąpienie "eq" zastąpili słowem "wyraz", szablon by się nie skompilował, ponieważ OPT nie znalazłby operatora o tej nazwie.
W żadnym ciągu nie można bezpośrednio osadzać danych - zamiast tego należy posłużyć się operatorem łączenia ciągów, który jest reprezentowany przez symbol tyldy: